Wedstrijdverslag: Zondagochtend tien uur, onze eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Gebrand om het publiek een paar ‘mooie potten’ te laten zien, begonnen we aan onze partijen. Tegen de uitspelende ploeg, Iduna 5, hadden we vorige jaar al twee keer gespeeld en dat was toen aardig spannend. Door de doorstroming van enkele spelers naar hogere teams en uitval van twee leden, verschenen er toch drie nieuwe gezichten op de baan. Even afwachten dus in hoeverre dit in ons voordeel of nadeel zou kunnen werken.
Ronald mocht, as usual, de spits afbijten bij ons. Het liep weer lekker, keurig in twee sets kon hij de partij naar zich toe trekken. Wegens de absentie van de tweede heer, werd de damessingle partij eerst gespeeld. De eerste set ging helaas naar de tegenstandster toe. Sietske had erg veel last van de snelle shuttle, wat ook af te zien was aan de stralende glimlach die ze gedurende de hele partij op haar gezicht had. De tweede en derde set verliepen een stuk beter. De shuttle was langzamer gemaakt en dit leverde niet alleen een voordeel op voor haar slagen, maar gaf ook een mentale opkikker. De tweede partij was dus ook binnen.
Ondertussen was Emy begonnen met haar partij. Gedurende de hele wedstrijd waren de spelers aan elkaar gewaagd. In de eerste set trok Emy net aan het langste eind, terwijl de tegenstandster in de tweede set de langere adem had. De derde set leek in eerste instantie kansloos verloren te gaan. Pas aan het einde kwam onze dame weer lekker in haar spel en sloop ze steeds dichter naar haar tegenstandster toe. Het werd zelfs zo close dat er een verlenging aan te pas moest komen. Helaas kwam deze eindsprint te laat en ging de partij naar Iduna.
Martijn moet gedacht hebben dat hij net zo’n partij neer wilde zetten als Emy, want ook bij hem moest er gewerkt worden voor de punten. Zijn tegenstander, ook wel Casanova of Don Juan genoemd door zijn teamgenoten, had een paar mooie slagen in huis. Martijn moest hier aan het begin heel erg aan wennen en de tegenstander speelde hem in de eerste set gewoon uit. Na wat kleine aanwijzingen en een beheerster spelende Martijn, ging de tweede en derde set toch nog naar ons.
Het was ondertussen 3-1, een mooie tussenstand om de dubbels in te gaan. Ronald en Martijn konden er gelukkig 4-1 van maken door een goede herendubbel partij neer te zetten. Onze mannen waren gewoon een maatje te groot voor de tegenstanders en konden betrekkelijk eenvoudig deze partij op hun naam schrijven.
Vol vertrouwen door de (lichte) vooruitgang die de damesdubbel heeft doorgemaakt, begonnen Sietske en Emy aan hun partij. Helaas viel hun spel nog te veel in het oude patroon. In plaats de shuttles strak of kort te retourneren, ging alles weer naar achter. Jammer genoeg liep de dubbel bij de tegenstanders wel goed en ging deze partij verloren. Vastbesloten om volgende keer beter op het systeem te letten, gingen de dames teleurgesteld naar de kant.
De wedstrijd kon op dit moment nog twee kanten op, winnen of een gelijkspel. Uiteraard gingen wij met onze winnaarsmentaliteit voor dat eerste. De punten kregen we helaas niet cadeau. In beide partijen moest gestreden worden voor de winst. Emy en Ronald wonnen hun eerste set krap, terwijl Sietske en Martijn het tegenovergestelde presteerde. Te veel onnodige fouten en haperingen in het systeem zorgde voor dit verlies. In de tweede set liep het bij ons eerste mixkoppel weer wat minder. Een derde set moest hier de doorslag gaan geven. Bij Sietske en Martijn kwam de zon weer achter de wolken vandaan. Een betrekkelijk eenvoudige winst zorgde ervoor dat ook hier een derde set gespeeld ging worden. Gelukkig voor OSM was de uitslag van beide derde sets positief.
Met een einduitslag van 6-2 kunnen we best tevreden zijn. Echter, met het ook op de komende partijen, zullen we ons vooral bezig moeten houden met oefenen van de mix. De potentie is zeker aanwezig, het hoeft er alleen nog maar uit te komen! |
