24-02-25: Nieuws van de Redactiecommissie voor iedereen.
Uun heeft 25 jaar competitietraining gegeven. Nu OSM Badminton in een jubileumjaar zit, neemt hij de tijd voor een terugblik.
Mijn eerste kennismaking met OSM Badminton was via mijn collega op het werk. In 1998 vroeg Ineke Spall me of ik interesse had in het geven van trainingen bij OSM Badminton.
Op dat moment was ik al een paar jaar gestopt met topbadminton. Mijn dochter Melissa was lid van de atletiekvereniging van OSM. Ze was toen 9 jaar oud. Ik vroeg haar of ze interesse had om te gaan badmintonnen, en haar antwoord was "ja". Daarom besloot ik het te proberen als trainer bij OSM. Ik ben sinds september 1998 officieel trainer van OSM. Ik wil jullie graag meenemen in hoe ik trainingen destijds heb aangepakt.
Op woensdag- en vrijdagavond waren er trainingen voor de competitiespelers, zowel voor senioren als voor de jeugd. De trainingen duurden 1,5 uur per keer. Op zaterdagochtend was er een training voor beginnende jeugdspelers, en die duurde 1 uur en 15 minuten.
Na een tijdje merkte ik dat het niet effectief was om twee keer per week een training van 1,5 uur te geven aan 16 spelers. In Indonesië hebben ze meestal 3 of zelfs 4 trainers voor 16 spelers. Ik kon dus niet te veel persoonlijke aandacht aan elke speler geven, terwijl de jeugd juist veel aandacht nodig heeft. Ze moeten nog veel basisvaardigheden leren, zoals slagvaardigheden, looptechniek en zowel technische als tactische aspecten.
Om met de beperkte trainingstijd voor 16 spelers het maximale uit de sessies te halen, bedacht ik een eigen trainingsmethode om de training effectiever te maken.
Voor de jeugd bestond het eerste half uur van de training uit intensieve loopoefeningen, met als doel de looptechniek te verbeteren, de snelheid op de baan te verhogen en het uithoudingsvermogen te vergroten. Dit is volgens mij essentieel om sneller vooruitgang te boeken.
De tweede helft van de jeugdtraining duurde een half uur en was gericht op het oefenen van de slagtechniek, zoals de drop, clear, de lift, netshot en smash enzovoorts. Elke oefening duurde vijf minuten op een halve baan, waarbij de basisvaardigheden herhaald werden door middel van verschillende soorten oefeningen, zoals de vlinderoefening. Vooraf liet ik zien hoe je het racket goed vast moet houden, hoe te serveren, het juiste voetenwerk en de juiste houding van het lichaam. Daarna ging iedereen aan de slag en begeleidde ik hen in het verbeteren van de techniek.
Ik denk dat iedereen veel kan leren, zowel van een speler die de techniek goed beheerst, als van een speler die nog verbeterpunten heeft. Daarom vroeg ik af en toe een speler om de oefening voor te doen met als doel om alle slagen goed te leren, langere rally’s te kunnen spelen en minder fouten te maken.
In het laatste half uur was er ruimte om vrij te spelen. De leerlingen oefenden dan samen met hun partner een dubbel- of mixwedstrijd, of singles. Met name voor de competities. De jeugd liet ik vaak spelen op een halve baan, zodat zij zoveel mogelijk rally's konden spelen en ook om hun vastheid en techniek te verbeteren.
Bij het vrijspelen op de halve baan heb ik op een gegeven moment een systeem ontwikkeld waarbij de winnaar elke vijf minuten naar de linkerbaan schuift en de verliezer naar de rechterbaan, of andersom. Het doel hiervan is dat de jeugd met verschillende spelers speelt, gemotiveerd wordt om te winnen en uiteindelijk de sterkste tegen elkaar speelt in een soort finale.
Mijn trainingen waren gericht op degenen die hard wilden trainen, gemotiveerd waren en hun vaardigheden en techniek wilden verbeteren. Ik kon heel goed begrijpen dat dit niet voor alle spelers leuk was. In het begin was het niet makkelijk om de grote veranderingen te accepteren, maar gelukkig hebben de meeste van mijn leerlingen zich uiteindelijk aangepast aan mijn trainingsmethode. Ze zijn gemotiveerder gaan trainen, wat onder andere heeft bijgedragen aan goede resultaten in competities en toernooien. Later ben ik dezelfde trainingsmethode ook toe gaan passen bij de senioren, maar dan met de nadruk op het oefenen van de vastheid, snelheid en de techniek.
Op de zaterdagochtend trainde ik de jeugd per leeftijdscategorie, ongeacht de sterkte van de spelers. Ik was van mening dat het systeem van destijds de doorstroom van talenten belemmerde. Mijn wens was om in mijn groep op zaterdagochtend alleen gemotiveerde jeugdspelers te trainen, en om ze op sterkte te selecteren, ongeacht de leeftijd. Gelukkig hadden zowel de jeugdcommissie als Geert-Jan Fluitman geen bezwaar tegen mijn voorstel destijds. Geert-Jan hield mij op de hoogte als er een jeugdspeler geschikt bleek te zijn voor mijn groep.
In het begin waren sommige jeugdspelers niet gewend aan mijn trainingsmethode en soms ontbrak het hen aan concentratie. In dat geval trad ik strenger op om te voorkomen dat de gemotiveerde jeugdleden hun concentratie verliezen.
Mijn samenwerking met Geert-Jan was erg goed, wij vulden elkaar goed aan. Geert-Jan is geduldig, vriendelijk en kan dingen erg goed uitleggen. Ik ben het tegenovergestelde van Geert-Jan. In plaats van geduld en uitleg, gaf ik juist het voorbeeld door op de baan voor te doen hoe de spelers moest spelen.
Ik ben van mening dat ondersteuning vanuit de ouders belangrijk is voor de ontwikkeling van het talent van de jeugd. Meer steun betekent meer kans om uiteindelijk op een hoog niveau te spelen.
OSM Badminton speelde en speelt niet op het hoogste niveau in de landelijke seniorencompetitie. Daardoor zijn er weinig doorgroeimogelijkheden voor jeugdige talenten. Ambitieuze jeugdspelers worden daardoor gedwongen om naar andere grotere clubs uit te wijken om in een hoger competitieteam te kunnen spelen.
Na mijn pensioen heb ik besloten te stoppen als trainer bij OSM, zodat ik meer kan genieten van mijn vrije tijd.
Ik heb 25 jaar met plezier trainingen gegeven bij OSM en wil graag alle bestuursleden van OSM bedanken voor hun vertrouwen en steun gedurende al die jaren van mijn trainerschap.
