07-12-25: Nieuws van de Redactiecommissie voor iedereen.
14-01-26: 1 Reactie
Erik van Esterik maakte een bliksemcarrière. Hij speelde 4 jaar bij OSM en was daarvan 3 jaar onze voorzitter. Daarna ging hij de gemeentepolitiek in.
OSM Badminton heeft nog altijd een bijzondere plek in mijn hart; al ben ik maar relatief kort actief geweest (1994-1998). Het waren enerverende jaren. Daarover zo meer.
Ik probeerde zowel donderdag als vrijdag te spelen en dat lukte meestal wel. Het ‘afhangen’ had altijd iets magisch … met wie zou je samen spelen, en tegen wie? Wilde diegene wel met jou? Het afhangbord was de ontmoetingsplek van de club en als je nieuw was, zoals ik in 1994, leerde je snel andere mensen kennen. Zo ontmoette ik AnneJet Bennink (mijn latere partner, nu niet meer), Cor Zagers, Gerard Kieft (net zo fanatiek als ik), Geert-Jan Fluitman, Ernst Buijtendijk (de onverslaanbare kampioen), Peter Anthony (en zijn zus), Robert Hoogenkamp (nog steeds een vriend), Ronald Koenis en Eelco Weenink. En natuurlijk vele anderen. Ik ben benieuwd of dat afhangbord nog steeds bestaat (of ondertussen vervangen door een app?).
De voorjaarscompetitie was een geweldig avontuur. Thuis of uit tegen andere teams, waarvan je geen idee had hoe goed ze eigenlijk waren. Bij het inspelen, probeerde ik goed op te letten en zelf niet al te goed te spelen. Dat gaf de eerste punten wellicht een klein voordeel. Soms was de sfeer vriendschappelijk en speelde je niet al te fanatiek als het overduidelijk was dat een tegenstander wat zwakker was. Volgens mij werden we één seizoen kampioen (met Gerard, Cor, Martha en AnneJet).
Clubkampioen ben ik 1x geweest – met Ernst in het herendubbel – maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat Ernst net zo goed alleen in het veld had kunnen staan. Ernst kon zo ongeveer alles wat je als speler wilde bereiken: backhand van achteren naar achterin, sprongsmash etc. Ik had de indruk dat mijn medespeler tevreden was als ik geen al te grote fouten maakte en af en toe een puntje scoorde. Maar goed, wel clubkampioen.
Op enig moment trad ik toe tot het bestuur en werd ik voorzitter. Met Eelco als penningmeester en Robert als secretaris. Dat waren drie intensieve jaren met een vervelende ‘kwestie’ die we zo en goed kwaad als het ging behandeld hebben. Laten we zeggen dat het leerzame jaren waren voor mij als 25-jarige. In 1998 maakte ik de overstap naar de gemeentepolitiek in de toenmalige gemeente Maarssen en stopte ik met badminton. Gelukkig vond ik in Alexander van Leijenhorst een goede opvolger.
Ongeveer 10 jaar later kwam ik nog een keer terug, als lid van het Maarssense college van burgemeester & wethouders, voor een werkbezoek en natuurlijk een potje badminton.
Theo reageerde op 14 januari 2026 om 04:23 met:
Jammer dat badminton zozeer “buiten beeld” blijft het en tennis juist vaak “in beeld” is (op televisie).
Badminton is in de ogen van veel buitenstaanders kennelijk minder aantrekkelijk. Daar zou weleens verandering in kunnen komen. We worden overvoerd met tennis. Ook biljarten is voor Studio Sport niet interessant. Vroeger nog wel: (reactie van een buitenstaander)